Kela Pazû

Kara Fatma. 1854 yılı, mart ayının sonlarında, elli yaşın üzerinde, Kürt, dağlı, askerî hatta vahşi görünüşlü bir kadın, beyaz ırktan olsa da dağlarının güneşiyle neredeyse kararmış, erkekçe giyinmiş ve silahlanmış bir halde, üç veya dört yüz Kürt süvarisi eşliğinde at sırtında İstanbul'a varıyordu. O ve savaşçıları halk tarafından alkışlanıyorlardı, zira Sultan'ın davasına geçerli desteklerini sunmak için Küçük Asya'nın içlerinden geliyorlardı.

 ​“Tr. Z.” gazetesi, İstanbul’dan 27 Mart tarihli mektubunda şöyle yazıyor: “Buradaki bir Kürt kadının, Maraş’ın en soylu ailelerinden gelen, ‘Kara Kız Hanım’ (yani kara bakire) namındaki kadının gelişi büyük yankı uyandırdı. Kendisi, masraflarını bizzat karşıladığı 500 kişilik bir birlikle Sultan’ın emrine girmek ve savaşa katılmak için izin istedi.

​Konstantinopolis, 7 Şubat. (Resmî Türk kaynağından.) - Harput yakınlarındaki Dersim'de Kürtler ile birlikler arasında bir çatışma yaşandığına dair haber resmî olarak doğrulanmamıştır.

Fransa Eğitim Bakanlığı bünyesinde bulunan Bilimsel Seyahatler ve Görevler Komitesi, son toplantısında şu görevlendirmeleri yapmıştır:

Konstantinopel, 18 Nisan.  - Resmî Türk çevrelerinde, İngiliz gazetelerinin Antep'te yaşandığını bildirdiği olayın uydurma olduğu belirtilmektedir. Yine, Maraş civarındaki At-Beç'te Trappist ve Lazarist rahiplerine karşı Kürtler tarafından girişildiği iddia edilen saldırı da bugüne kadar hiçbir resmî raporla doğrulanmamış olup, bu da uydurma kabul edilmektedir.

Konstantiniyye, 31 Aralık. Maraş Valisi'nin Zeytun'daki isyancıları ikna ederek kendi istekleriyle teslim olmalarını sağlama misyonunun sonucu henüz bilinmiyor.