23 Eylül 1825

28 Mayıs tarihli bir Bağdat mektubu şunları aktarıyor:

Bu yıl Dicle nehri önemli ölçüde taştı. Bağdat şehri üç haftadır, sanki engin gelgitlerin ortasında gibi. Size yazdığım şu anda sular azalıyor; ancak henüz tehlike geçmiş değil. Şehir sular altında kalma riskiyle karşı karşıya kaldı. Birçok ev yıkıldı ve diğerlerinin yanı sıra Paşa sarayının bir kısmı da yıkıldı.

Yukarı Mezopotamya'ya düşen yağmurlar ve Medya ile Kürdistan dağlarındaki karların erimesi, bu küçük tufana neden oldu. Aşağı Mezopotamya'da yaşayan çok sayıda Arap ailesi sulara gömülmek üzereydi. Halkın çoğunluğunun, çok sayıda bireyi feda ederek kurtulabildiği kesinleşti. Umutsuz bir aceleyle, baraj yapmak için insan bedenleri kullanıldı; erkekler, kadınlar, çocuklar, hayvanlar, her şey her şeyi yok etmekle tehdit eden felakete karşı bir set oluşturmak için canlı ve gelişigüzel bir şekilde atıldı.

Tüm yiyeceklerin fiyatı üç katına çıktı. Araplar ve Kürtler bu nedenle bir ayaklanma halindeler.

Giornale Italiano Gazetesi, 23 Eylül 1825. anno.onb.ac.at