7 Mart 1928

ZAKAFKASYA'DA KIZ ÖNCÜLER

Zakafkasya Çocuk Komünist Örgütü'nün (DKO) kızlar arasındaki çalışması, öncü örgütünün kadın ve köylü işçiler dairesi ile el ele yürümesi gereken önemli alanlardan biridir.

8-16 yaş arası kız çocuklarının öncü örgütüne dahil olma oranı, 1 Ocak 1926 itibarıyla Zakafkasya'da yüzde 28'e ulaşıyordu (bunun içinde Gürcistan yüzde 35,3 ile en yüksek katılımı sağlarken, Ermenistan en düşük, yani yüzde 22,8 katılımı sağlıyordu). 1927-28 yıllarına ait veriler, münferit örgütler bazında bir buçuk-iki yıl içinde öncü sayısında mutlak rakamlarla nicel bir artış gösterirken, toplam öncü sayısına oranla yüzdesel düşüş yaşandığını ortaya koydu. Örneğin, Gürcistan'daki kız öncü sayısı 1 Ocak 1927'den 1 Ağustos 1927'ye kadar 6 binden fazla artarken, oran 35,3'ten 34,6'ya düştü. Bu durum, kız öncülerin erkek öncülere oranla nicel artışındaki gerilemeyi göstermekte olup, DKO'nun kızları örgüte dahil etme konusunda daha fazla dikkatini ve öncü çalışmalarını kızların ilgi alanlarına göre daha fazla uyarlamasını gerektirmektedir.

DKO'nun kızlar arasındaki çalışması, sadece bu yaş grubunun işlenmeye ve eğitime daha yatkın olması nedeniyle değil, aynı zamanda kızların kendilerinin aile önyargılarından ve eski yaşam geleneklerinden, erkeklere göre daha az özgür olmaları nedeniyle de önem kazanmaktadır: bir öncü, daha doğrusu bir Ekimci, Azerbaycan köyü şartlarında bile daha çabuk öncü kolektifine dahil edilebilir. Tiflis'te bile oran şöyledir: Komsomol - %14,9, öncüler - %33,2, Ekimciler - %41. Gence, buna karşılık %9,8 Komsomol, %23,6 öncü veriyor.

Öncüler arasındaki Komsomol çekirdeği, yani öncü kolektifi üzerinde Komsomol etkisinin ileticisi olarak görev yapan birim, yeterli düzeyde sayılamaz (Gürcistan'da erkekler arasında %6,1 iken kızlar arasında %2,9 Komsomol üyesi öncü bulunmaktadır). Zakafkasya örgütleri, en iyi öncü aktifin Komsomol'a devrine daha dikkatli yaklaşmalıdır.

Zakafkasya'nın kültürel açıdan geri kalmış halkları arasındaki kızlar arasında DKO'nun çalışması büyük önem kazanmaktadır. Burada yerel kültürel ve yaşam şartlarının etkisi güçlüdür; burada kadınlar kapalı bir yaşam sürmekte ve erken evlilikler onları mahvetmektedir. (Türk kökenli kolektiflerden birinde 12 yaşında 9 kız öncü evlenmiştir). Türk, Acar ve diğer milliyetlerden kızların öncü örgütüne katılımı, diğer milliyetlerden kızlara göre çok daha düşüktür. Nitekim Gürcistan öncü örgütünde - %37,6 kız-Gürcü, %26,3 Ermeni ve %32,9 Rus - biz, %11,5 ile Acar ve %12,7 ile Türk öncülere sahibiz. Kürdistan, 1 Ocak 1928 itibarıyla %20,9 kız çocuk vermiş; aynı zamanda Bakü'de cüzi miktarda kız (700 öncü olan bir bölgede 51 kız) bulunan Türk kolektifleri mevcuttur.

Kızların bu tür kolektiflere dahil edilmesinde belirleyici öneme sahip olan husus, bir yandan kız rehberlerin varlığı, diğer yandan da kadın ve köylü işçiler dairesinin çalışmaya aktif desteğidir. Kız rehberin çalışmasının olmaması veya zayıflığı, aynı zamanda kız öncü kolektiflerinin, hücre bazındaki kadın organizatörlerin ve kızların öncü kolektiflerinin dağılmasına birden fazla kez yol açmıştır.

Kızlar arasındaki çalışmayı, yöntem ve içerik olarak diğerlerinden hiçbir şekilde ayırmadan, normal tipteki kolektiflerde ve birimlerde uygulamak gereklidir; ancak kızlara özgü teknikleri ve yöntemleri uygulamak gereklidir: emek ve kültürel becerilere (el işi, ev idaresi, çocuk bakımı, hayvan bakımı, bahçe işleri) daha fazla dikkat etmek, hijyen bilgilerinin aktarılmasına ağırlık vermek, kızların boş zamanlarının düzenlenmesi - işte kızın ve ailesinin güvenini pratikte kazanan formlar bunlardır.

S. Karabinova.

Zaria Vostoka Gazetesi, 7 Mart 1928, No 55. (საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკა)